بررسي تطبيقي دو رمان «سهم من» و «جين اير» بر اساس نظريۀ گفتمان «قدرت» ميشل فوكو

داستان بلند سهم من اثر «پرينوش صنيعي» و داستان «جين اير» نوشتۀ شارلوت برونته از جمله آثار برجستۀ ادبي هستند كه درآن‌ها قهرمان زن، عليرغم نابساماني هاي زندگي فردي و اجتماعي، تسليم شرايط نمي‌شود و تحت تأثير شخصيت اخلاقي خودساخته اش، دست از تلاش و مبارزه بر‌نمي‌دارد. در اين مقاله نگارنده تلاش مي‌كند در پرتو نظريۀ قدرتِ «ميشل فوكو» به بررسي برخي از شباهت‌ها و تفاوت هاي دو اثر در اين زمينه، بپردازد و چگونگي مبارزه و رويارويي قهرمان هر يك از داستان ها را در برخورد با بعضي ازگفتمان هاي حاكم بر جامعه تحت عناوين: گفتمان ثروت، گفتمان سنتي و مذهبي و گفتمان عاطفي- احساسي، نمايش دهد. يافته‌هاي اين تحقيق نظريۀ «گفتمان قدرت» ميشل فوكو را تأييد مي كند و بيانگر اين حقيقت است كه انسانهاي خودساخته در هر جاي جهان، عليرغم فضاهاي متفاوت-هاي سياسي، اجتماعي و فرهنگي، با كمك نيروي اراده و سعي و پشتكارخود، مي توانند در برابر قدرت هايِ مخالفِ بيروني كه در جوامع مختلف كمابيش مشابه هستند، مقاومت كنند و در سايۀ آزادي هاي خودساخته، بر شرايط و بحران هاي شكنندۀ زندگي غلبه نمايند.