« بررسي عناصر دستوري در خسرو و شيرين و ليلي و مجنون نظامي»

ساختار دستوري هر زبان وسيله اي براي بيان افكار و عقايد است كه اين ساختار در متون ادبي به دليل نقش هنري آنها تحت تاثير مسائل هنري مختلف ازجمله: برجسته سازي، توازن، آهنگ، قافيه و ... قرار مي گيرد و اين مساله باعث ايجاد ابهام در بعضي از آثار ادبي مي شود. بنابراين براي فهم بهتر اين متون لازم است بعضي از مسائل دستوري كهن و هنجار گريزي هاي دستوري مورد بررسي قرار گيردكه در اين پژوهش به بررسي بعضي از اين موارد در خسرو و شيرين و ليلي و مجنون نظامي پرداخته شده است. در اين تحقيق به مواردي كه از لحاظ ساختاري با ساختار امروز تفاوتي دارند و از بعضي جهات داراي قاعده كاهي و قاعده افزايي دستوري هستند، اشاره شده است و در ابتدا حروف و تنوع كاربرد آنها و در مراتب بعدي پيشوندها، پسوندها، اصوات، قيود و افعال از جهات برجستگي و بسامد و ... به همراه ديگر اركان صرفي و نحوي مورد توجه قرار گرفته است.