بررسي روابط رشيدالدين وطواط با بزرگ‌ترين معاصرانش

محمد بن محمد بن عبدالجليل معروف به رشيدالدين وطواط از شاعران و نويسندگان قرن ششم هجري است كه در دربار خوارزمشاهيان زيسته است و غالب قصايد وي در مدح اتسز خوارزمشاه است. در تذكره‌ها و منابع موجود كه حاوي نكاتي در باب زندگي وي هستند اين نكته مشهود است كه رشيدالدين وطواط در روزگار خود بسيار شناخته شده بوده است و علت شهرت وي را مي‌توان تسلط به زبان عربي و سرودن اشعار مصنوع بسيار به فارسي و عربي و تصنيف آثار بسيار در حوزه‌هاي مختلف نظيرِ بلاغت، امثال، منشآت، دارا بودن شغل ديواني و غيره دانست. همۀ اين موارد سبب شده است كه شعرا و فضلا اغلب با او ارتباط و مكاتباتي داشته‌ باشند در اين مقاله به نكاتي نو يافته دربارة مناسبات رشيد وطواط با جارالله زمخشري، ابوسعد هروي، قاضي حميدالدين بلخي، قطان مروزي، منتجب‌الدين جويني اشاره شده است و رابطة وطواط با هر يك از اين اشخاص مورد بررسي قرار گرفته است.