بررسي تطبيقي داستان سرگذشت كندوها و قلعه حيوانات (با رويكرد نقد پسااستعماري)

همواره اختناق سياسي و بسط ظلم در هر جامعه بيش از هر قشري، اهالي فرهنگ و ادب، انديشه مندان و روشن-فكران را آزرده است و اغلب باعث ابداع راه هاي ديگري براي نشر افكار و عقايد مي شود، كه قلم فرسايي در حوزه شعر و داستان پردازي از ديرباز مسيري تقريباً امن براي ابراز انديشه هاي مختلف و متفاوت بوده است. در بررسي تحليلي دغدغه هاي ظلم ستيزي «جورج اورول»(George Orwell) كه در زندگي خود طعم فقر، تبعيض و ظلم را به خوبي چشيده و البته با اين تعارض كه او شهروند كشوري استعمارگر بوده است، مي توان با كمي تفاوت اين دغدغه ها را در سبك نويسندگي و تصوير سازي آثار «جلال آل احمد» كه در كشوري استعمارزده قرار گرفته مورد تطبيق قرار داد و با نگاهي پوياتر توسط نقد پسااستعماري به بررسي فضاي سياسي و اجتماعي عصر حيات اين دو نويسندة داستان پرداز، تأثير و تأثرهايي كه مولفه هايي هم چون ظلم و فقر و اختناق و استعمار مي تواند بر آثار ايشان سايه افكنده باشد، مورد بررسي قرار داده و در پايان نيز نتيجه بخشي خلق آثار ادبي با مفاهيم عميق فرهنگي در قالب گونه هاي ادبي و سبك هاي گونه گون كه مي تواند فرهنگ جامعه اي را متعالي كند، هدف و راهگشاي موثر و مفيد براي عبور از مشكلات اين چنيني هر جامعه اي معرفي مي گردد.