جادو و جادوگري از ديدگاه مردم شناسي ديني در رمان «اهل غرق»

پيشينۀ هيچ قوم و ملتي، در طول حيات بشري از جادو و جادوگري تهي نيست. طبق تحقيقات مردم-شناسان ديني، از همان روزگاران نخست، انسانهابراي مقابله با بلايا و حوادث ناگوار زندگي كه منشأ آن را دخالت نيروهاي ناشناخته و ماوراء الطبيعي مي دانستند ، دست به جادو و جادوگري زدند و به تدريج و در طول زمان ، جادو به صورت دانشي درآمد كه از ديدگاه مردم شناسي قابل بررسي و تحقيق است. فريزر، اين جادو را به دو نوع جادوي هوميوپاتيك (شباهت) و جادوي مسري(سرايت) تقسيم بندي مي-كند. منيرو رواني پور از نويسندگان معاصري است كه در رمان «اهل غرق»، با به تصوير كشيدن باورها و اعتقادات بنيادين انسانهاي اوليه و با به كارگيري اين دو جادو ، ابراز مي دارد كه ادبيات معاصر امروزي نيز با رنگ و بويي اسطوره اي تنيده شده و ريشه در باورهاي پيشين مردمان اين سرزمين دارد.نتيجۀ اين پژوهش نشان مي دهد كه رواني پور در اين رمان از جادوي هوميوپاتيك(شباهت) استفادۀ بيشتري كرده است.