بررسي استعاره هاي مفهومي«زندگي» و«عشق» در رمان«دالان بهشت»

نظريۀ استعارۀ مفهومي از مباحث مورد مطالعه در حوزۀ معني شناسي شناختي است كه به بررسي نحوۀ ادراك و شناخت در ذهن انسان مي پردازد. مطابق اين نظريه استعاره ها؛ نه يك كاركرد زباني در خدمت ادبيت متن كه ابزاري اساسي براي درك امور انتزاعي و غير ملموس در ذهن بشر هستند و حوزۀ كار و نفوذ آن ها نه در سطح واژگان كه در عمق معنا و مفاهيم مي باشد. بر اساس اين نظريه ذهن انسان به طور ذاتي مقولات انتزاعي و تجربيات غير ملموس را در چهارچوب استعاره ها درك و بيان مي كند. انسان ها غالبا در چهارچوب استعاره هايي خاص مي انديشند و حتي تصميم مي گيرند؛ به همين سبب تحليل استعاره هاي مفهومي مي تواند به نحو مؤثري الگوهاي شناختي افراد را معين كند. پژوهش حاضر با روش تحليلي-توصيفي به بررسي و تحليل استعاره هاي مفهومي«زندگي» و«عشق»در رمان«دالان بهشت» مي-پردازد. تحليل مفاهيم براساس حوزه هاي مبدأ و تحليل در بافت موقعيتي متن و با هدف شناخت نگرش زنانۀ نويسنده نشان مي دهد كه استعاره هاي اين نويسنده در اغلب موارد متأثر از فكر و هويت زنانۀ اوست و دستيابي به سبك شناختي نويسنده با تحليل استعاره هاي مفهومي او ميسر است.