روابط غيركلامي در غزليات شمس

غزليات شمس يا ديوان كبير كه اوج غزل زبان فارسي است، از نظر علوم ارتباطات نيز امتيازات فراوان دارد. نگارندگان دراين مقاله سعي كرده اند تا با نگاهي نو و ميان رشته اي غزليات شمس را از منظر علوم ارتباطات به ويژه ارتباطات غيركلامي تحليل نمايند و نشان دهند كه مولوي ازانواع ارتباطات غيركلامي بهره گرفته است، به همين سبب غزلياتي پرشور، زيبا و تصويري سروده است. انواع رفتارهاي غيركلامي مثل؛ حركات و اشارات بدن، زمان، مكان، مصنوعات، پيرازبان، موسيقي، رفتارهاي چهره و تماس هاي بدني مورد تحليل قرارگرفته و طبقه بندي و رمزگشايي شده اند. ارتباطات غيركلامي درغزليات شمس يا جانشين ارتباط كلامي شده اند يا، همراه و هماهنگ با پيامهاي كلامي( مكّمل) شده اند يا، به منظور تقويت و برجسته كردن پيام كلامي(تأكيدي)به كار رفته اند يا تعامل هاي كلامي را كنترل و سازماندهي مي كنند كه ظرفيت نمايشي وتصويري غزليات را بالا برده است. بدين ترتيب مشخص مي شود كه زبان بدن يك زبان رمزي و بي سر و صداست، بيشتر كاركردهاي جانشيني، مكّمل بودن و تأكيد كردن را دركنار گفت و گوهاي كلامي در غزليات شمس دارد.