كهن الگوي سفر قهرمان در قصه ي حسن كچل

با توجه به آراي اسطوره محور روانشناسي تحليلي كارل گوستاو يونگ، قصههاي اساطيري يا قصههاي پريان داراي ظرفيتهايي هستند كه مي توان از منظر روانشناسانه بهكشف و رمزگشايي آن‌ها پرداخت. يونگ درونمايه و هويت اصلي قصههاي اسطورهاي را بر مبناي سفري به ناخودآگاه ميداند. سفري كه طي آن قهرمان قصه به شكلي خودآگاه به ملاقات و كشف ناخودآگاه خود ميرود و با گذر از فراز و فرودها با اين بخش از وجود خود به هماهنگي و يگانگي مي‌رسد و در بازگشت از اين سفر به انساني كامل و كامروا تبديل مي‌گردد كه توانسته است به كردار و صفات بد و ضعف‌هاي خود خاتمه دهد و در بازگشت سعادت و آرامش را با خود به ارمغان مي‌آورد. داستان حسن كچل از جمله قصه‌هايي است كه داراي ساختار و بياني ساده است اما در زيرساخت معنايي‌اش مفاهيم اسطوره‌اي را به همراه دارد. در اين نوشتار كه به روش كتابخانه‌اي تهيه و تنظيم گرديده به تحليل و واكاوي داستان حسن كچل با تكيه بر آراي يونگ و كمبل پرداخته شده است. و نتيجه‌ي به دست آمده نشان مي‌دهد كه عناصر داستان مذكور منطبق با نظريه‌ي سفر قهرمان كمبل پيش رفته و به انجام رسيده است.