بازخواني جنگ و شهدا در شعر «قيصر امين پور»

در سال هاي دفاع مقدس، شعر به عنوان سلاحي اثر‌گذار، در صحنه حضور داشت و حماسه‌ها و مقاومت‌ها را مي‌ستود و ثبت مي‌كرد. جنگ (1367-1359 ه.ش.) به پايان رسيد ولي پيامدهاي آن، همچنان در زندگي مردم باقي ماند. قيصر‌ امين پور(1386-1338 ه.ش.) با حضور در جبهه‌ها، از نزديك با رزمندگان اسلام در ارتباط بود؛ همين امر باعث شد تا او ‌همواره پيشروِ قافله ي شاعران انقلاب و دفاع مقدس باشد. قيصر همواره خود را وام‌دار شهدا و جنگ مي‌دانست و در آثار خويش مي كوشيد تا با به كارگيري عنصر عاطفه و احساس و همچنين زبان ساده و بي‌آلايش حقّانيّت و مظلوميّت شهدا را در جنگ به تصوير بكشد. هدف از اين پژوهش كه با روش توصيفي-تحليلي انجام پذيرفته، بررسي شاخص جنگ و شهدا در شعر قيصر مي باشد. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه حزن و اندوه و نكوهش خود، عشق به انسان، وجود نماد و سمبل، وطن پرستي و صلح از مهم‌ترين موضوعاتي است كه قيصر در شعر جنگ خود با محور قراردادن شهدا به آن پرداخته است.