فرا تحليل نقد 32 رمان انقلاب اسلامي ايران

اين پژوهش برآن است تا با بررسي نقد‌هاي به عمل آمده از رمان‌هاي انقلاب اسلامي به فراتحليل اين نقد ها بپردازد. به اين منظور ابتدا به تعريف «فرا تحليل» و «ادبيات انقلاب اسلامي» پرداخته شده و سپس نقدهاي مكتوب بر 32 رمان از 20 نويسنده در بازه زماني 1357 تا 1390 جمع آوري و فرا تحليل شده است و نتايج حاصل، از منظر‌هاي موضوع، محل نشر، بازه زماني نقد ها، ناقدان، درون مايه و ... بررسي گرديده و نتايج به صورت جدول ها و نمودار هايي تحليل و ارائه شده است. برخي نتايج به دست آمده در اين پژوهش به اين قرار است: به ازاي هر رمان 4/3 نقد وجود دارد. اين نقدها از نوع علمي- پژوهشي، تخصصي و ژورناليستي بوده اند. نقد هاي تخصصي با 71% ، نقد هاي علمي- پژوهشي سهمِ 15% در اين نقدها دارند كه دلايل مختلف آن تحليل گرديده است. نقد روزنامه اي (ژورناليستي) كه كاركرد تبليغ و ترغيب را دارند با اختصاص 14% كمترين مشاركت و نقش را در جريان نقد ادبيات انقلاب داشته اند. محتواي نقدها به ترتيب شامل درون مايه 44% ، ساختار 43% و نقد نويسنده 13% است. با وجود آنكه نقد درون‌مايه پيشتاز است اما به وجه درون‌ماية ادبيات انقلاب اسلامي و جهان‌بيني حاكم بر آن كمتر توجه گرديده است كه يكي از علت هاي آن مي تواند فقدان نظريه و تئوري مشخص در اين خصوص باشد. ناقداني كه در اين حوزه فعال بودند - جز چند نفر- را نمي توان ناقد تخصصي اين حوزه به حساب آورد. اغلب تنها يك نقد داشته اند و تعداد اندكي بين 3 تا 5 نقد و يك نفر 7 نقد داشته است.