اقتباسات قرآني در سروده‌هاي فيلسوفِ شاعران عرب (پژوهشي در شعر ابوالعلاء معري)

در عصر عباسي به سبب پرورش طيف‌هاي مختلف اجتماعي و دگرگوني‌هايي كه بخاطر آميزش‌هاي نژادي شكل گرفت، شكل جامعه از صورت عربي- اسلامي، به اجتماعي برگرفته از قوميتها بدل شد. در اين راستا شاعران و زهاد عصر عباسي، هم جهت اصلاح مفاسد و هم براي غني‌تر نمودن سروده‌هاي خويش از متون ارزشمند قرآن كريم، دست به اقتباس و انتزاع از آيات آن زدند. اين نوشتار مي‌كوشد با روش توصيفي و تحليلي به بررسي اقتباس‌هاي قرآني در شعر ابوالعلاء معري بپردازد. دستاورد پژوهش به مخاطب مي‌نماياند كه معري از طريق كاربست واژگاني، مضموني و اشاره‌ايِ آيات قرآن، سعي در برجسته نمودن متن شعر خود داشته‌ و اين چيزي است كه پژوهش حاضر به صورت مشروح و گسترده مورد بررسي قرار مي‌دهد.