روش شناسي ساخت نظام اجتماعي در پرتو آيات قرآن كريم

فهم هر پديده، از جمله درك يك نظام و باز توليد آن ناگزير از بحث روش كشف و توليد و تبيين آن مي‌باشد. اين امر زماني كه با تكيه بر دغدغه‌مندي ساخت نظام اجتماعي از قرآن به عنوان كتاب هدايتگر و سعادت‌بخش انساني است، اهميتي مضاعف مي‌يابد. تا روش تحليل در يك نظام به عنوان يك مسئله‌ي اساسي مورد پي‌جويي قرار نگيرد ترسيم درستي از نظام نيز ناممكن خواهد بود و بديهي است درك يا بازتوليد يك نظام، ناچار از دارا بودن نظريه‌ يا نظريه‌هاي جامعه است كه تمام ابعاد ذهني و عيني نظام را به طور منطقي و به شكل پازلي كامل در كنار هم قرار دهد. آن‌چه مسلم است، براي كشف و بازتوليد نظامات مختلف از قرآن، از جمله نظام اجتماعي، نيازمند سلسله‌اي از نظريه‌هايي هستيم كه با تاكيد بر يك روش‌شناسي منطقي و همه‌جانبه، قابل ترسيم است و از آبشخور غني زنجيره‌ي به هم پيوسته‌اي از مبادي و مباني نظري تغذيه مي‌كند. اين نوشتار گامي كوتاه در سازوارگي چنين پيوستگي‌ها بر خواهد داشت و نقطة كانوني خود را بر متدلوژي كشف و بازتوليد نظام اجتماعي متمركز كرده است.