بررسي نقش ابليس در تهذيب نفس بر پايه نظريه سرمشق گيري آلبرت بندورا

تهذيب نفس از مسائل مهم در حوزه عرفان و اخلاق است كه همواره از ديرباز تا كنون، مورد توجه دينداران، عارفان و اهل حكمت و معرفت بوده است. چرا كه پالايش نفس از آلودگي هاي نفساني آثار قابل توجهي در زندگي فردي و اجتماعي و رشد روحي و معنوي انسان دارد. از اين رو خوب بودن و دوري از رذائل تمني انسان است. در اين رابطه روش هاي مختلفي از سوي انديشه هاي مختلف ديني و عرفاني اظهار شده است. اين مقاله بر آن است تا روشي متفاوت و موثر براي تهذيب نفس ارائه دهد و آن را از ساحت نظر و مباحث نظري، به ساحت عمل بكشاند و كاربردي سازد. بر اين اساس با روش تحليلي و با به كارگيري نظريه سرمشق گيري آلبرت بندورا، به بررسي نقش ابليس، در پاكسازي نفس، مي پردازد. نتايج بررسي ها نشان مي دهد كه مي توان از ابليس كه شخصيتي منفي در قرآن است، جهت تهذيب و تزكيه نفس بهره برد.