آزمون فرضيه هاي دقيق بر اساس داده هاي فازي نرمال با رويكرد p-مقدار

در آزمون فرضيه هاي كلاسيك تمام مولفه هاي يك مدل از قبيل داده ها، فرضيه ها و نحوه بدست آوردن آزمون بايد دقيق و بدون ابهام باشند. ولي در عمل و دنياي واقعي براي تعريف مساله به مواردي نادقيق و داراي ابهام برخورد مي كنيم كه اين ابهام ممكن است در داده ها، فرضيه ها و يا هر دو صورت گيرد. بنابراين سه حالت فازي زير رخ مي دهد ١- آزمون فرضيه هاي دقيق با داده هاي نادقيق، ٢- آزمون فرضيه هاي نا دقيق با داده هاي دقيق، ٣- آزمون فرضيه هاي نادقيق با داده هاي نادقيق. در اين مقاله مساله آزمون فرضيه هاي دقيق با داده هاي نادقيق نرمال را بر اساس رويكرد p-مقدار مبتني بر اصل گسترش، مورد بحث قرار مي دهيم. در اين روش از مقايسه p-مقدار فازي و سطح معني داري فازي استفاده شده و براي توضيح بيشتر يك مثال عددي نيز مطرح شده است.