كاهش ضايعات ناشي از حفره انقباضي از طريق اصلاح سيستم راهگاهي وتغذيه گذاري براي قطعه فوق ايمني بازويي چرخ پژو 206

صنعت ريخته گري نظير ديگر فرايندهاي توليد در طي ساليان گذشته با تحولات بسياري همراه بوده است. براي موفقيت در بازار علاوه بر تغيير روش هاي توليد، روابط تجاري و حتي فرهنگ سازماني خود بايد با بهينه سازي طرح و وزن قطعات، بهبود در كارايي و كيفيت محصول، كاهش زمان ساخت و پذيرش محصول و كاهش هزينه هاي توليد قطعهبه عمل آورند.شركت فذا نيز دراين راستا وبراي بهبود يكي از عيوب اصلي قطعات ريخته گري يعني حفره انقباضيكه هزينه زيادي را سالانه به كارخانهها و شركت‌هاي ريخته‌گري تحميل مي‌كند اقدام نموده است . بهينه سازي سيستم هاي راهـگاهي و تغذيه گذارينقش بسيار مهمي در كاهش اين عيب دارد.هدف از اين تحقيق، كاهش ضايعات ناشي از حفره انقباضي از طريق اصلاح سيستم راهگاهي و تغذيه‌گذاري در بازويي چرخ پژو 206مي باشد.پس از بررسي طرح اوليه سيستم راهگاهي و تغذيه‌گذاري در مدل و مطالعات ميداني از عيوب، نحوه پُر شدن قالب و انجماد با استفاده از نرم افزارهاي شبيه سازي با اعمال تغييرات در گيت ورودي سيستم راهگاهي ، گردن و حجم تغذيه، موجب افزايش فشار مذاب براي پرشدن قالب و نيز جريان آرامتر مذاب از تغذيه گرم بهنگام پر كردن قالب و بهبود عملكرد تغذيه شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه طرح بهينه سيستم راهگاهي تقريباً به ميزان85/1 درصد ضايعات حفره انقباضي را كاهش مي دهد كه به اين ترتيب موجب افزايش راندمان وكاهش قطعات برگشتي(براي تيراژ ثابت) مي شود.