بررسي استفاده از سوخت جايگزين در توربين گاز دريايي و اثر آن بر آلايندگي

سازمانهاي نظارتي بين المللي و سازمان هاي ملي محيط زيست بسياري از كشورها در تلاش هستند؛ تا با تدوين قوانين و مقرراتي سبب كاهش انتشار گازهاي گلخانهاي و آلايندگي در منابع دريايي شوند. از اين رو صنعت حمل و نقل دريايي همواره با چالشهايي براي كاهش آلايندگي خروجي از موتور و گازهاي گلخانهاي از كشتيها مواجه است. در اين مطالعه امكان بررسي استفاده از سوخت گاز طبيعي به عنوان سوخت جايگزين براي توربينهاي دريايي و پارامترهاي تاثير گذار آن بر آلايندگي ميپردازد. به منظور بررسي اثر سوختهاي جايگزين يك مدل ترموديناميكي براي توربين توسعه داده شده است و سپس عملكرد آن براي سوخت ديزل و گاز بررسي و با هم مقايسه شده است. نتايج نشان ميدهد عملكرد ترموديناميكي چرخه توربين گاز با استفاده از گاز طبيعي به عنوان يك سوخت هيدروكربني، نزديك به سوخت ديزل بوده و بازده حرارتي آن با سوخت گاز طبيعي در مقايسه با سوخت ديزل كمي پايينتر ميباشد. با توجه به اهميت ميزان نشر آلايندهها و هزينهي سوخت بكار رفته در سيستمهاي رانش، موتورهاي با سوخت گاز طبيعي به مراتب داراي نشر آلايندگي و هزينهي سوخت بسيار پايينتري نسبت به موتورهاي با سوخت ديزل هستند.