ارائه مدل بهينه سازي چيدمان فضاي عرشه شناورهاي نظامي با بكارگيري الگوريتم ژنتيك

جانمايي عمومي و تجهيزات بر روي شناورهاي نظامي يكي از پيچيده ترين و حساس ترين فرايند جهت سهولت عمليات كاربري در عمر سرويس شناور مي باشد. بهره گيري از الگوريتم ژنتيك و استفاده از نظرات كارشناسان خبره مي تواند به عنوان يك روش نسبتا مناسب جهت انجام چيدمان بهينه در شناورهاي نظامي باشد. در اين تحقيق تلاش شده است پس از مطالعه تمامي مشخصات، قابليتها و كاربردهاي الگوريتم ژنتيك، با استفاده از نرم افزار برنامه نويسي متلب، مدلي براي اين منظور توسعه داده شود. اين مدل به اختصار فضاي عرشه يگان شناور را به شكل ماتريسي(متشكل از واحدهاي 1 در 1) در نظر گرفته و با كسر فضاي مربوط به جايگاه تجهيزات استاندارد، از كاربر اشكال(مربع، مستطيل و...) و ميزان فضاي مورد نياز براي قرار گرفتن بر روي عرشه را دريافت نموده و پس از اجرايي نمودن مراحل استاندارد الگوريتم ژنتيك با در نظر داشتن مفروضات مربوطه، بهينه ترين مدل چينش تجهيزات مورد نظر را بر روي عرشه به كاربر ارائه مي نمايد. با استفاده از اين روش مي توان گزارشات خاصي از جمله تعداد تكرار صورت پذيرفته و ميزان بهينگي را مشاهده نمود.