ارزيابي نقش توابع كرنل در بيش بيني تراز سطح اب درياچه اروميه به روش رگرسيون بردار بشتيبان

بررسي نوسانات سطح آب درياچه ها به لحاظ اهميت، ماهيت و موقعيت اين پهنه هاي آبي به عنوان ميراث زيست محيطي در سال هاي اخير در سطح ملي و بين المللي جايگاه ويژه اي پيدا كرده است (رسولي و عباسيان، 1388). درياچه اروميه به عنوان يكي از مهمترين پهنه هاي آبي ايران و يكي از شاخص ترين درياچه هاي فوق اشباع جهان، امروزه با خطر جدي خشك‌ شدگي مواجه شده و بحران مذكور به عنوان يكي از بزرگترين و حادترين مخاطرات زيست محيطي ايران محسوب مي گردد. طي ساليان اخير به علت حاكميت خشكسالي و تغيير اقليم از يك سو و احداث تاسيسات آبي، اجراي طرح هاي عمراني و اضافه برداشت آب از رودخانه هاي واقع در حوضه از سويي ديگر، تراز آب درياچه به شدت كاهش يافته است (حسن زاده و همكاران، 1391). بنابراين بررسي و پيش‌بيني تراز سطح آب درياچه اروميه به منظور آگاهي به موقع و دقيق از تغييرات آن ضروري به نظر مي ‌رسد.