زيباشناسي در فضاي شهري: نمونه موردي محدوده عبدالمطلب مشهد

زيبايي يكي از مهمترين نيازهاي بشري و از مهمترين مولفه هاي كيفي تشكيل دهنده فضاهاي شهري است. اهميت اين امر به اندازه اي است كه در فرهنگ ها و جهان بيني هاي مختلف براي ان تعاريف و اصول خاصي را بيان كرده اند. در همين راستا سعي گرديده است در اين مقاله به شناسايي اصول زيبايي و زيباشناسي در فضاي شهري پرداخته شود. نتايج حاكي از ان است كه هر يك از اصول زيبايي شناسي سبب شكل گيري و تقويت كيفيات خاصي شده اند و به كارگيري مجموعه اين اصول در طراحي فضاهاي شهري مي تواند زمينه و بستر مناسب شكل گيري كيفيات فضايي را فراهم اورد. ابتدا به بررسي مفاهيم و تعاريف اوليه مولفه هاي كيفي فضاهاي شهري پرداخته شده و پس از ان مفهوم و معيارهاي زيبايي و زيباشناسي در فضاهاي شهري مورد بررسي قرار گرفته است و در گام بعدي به بررسي اين معيارها در بدنه شهري ابوطالب به عنوان نمونه موردي پرداخته مي شود.