بررسي رابطه ي پنج عامل شخصيت با اعتياد پذيري دانشجويان پسر دانشگاه فرهنگيان

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ي پنج عامل شخصيت با اعتياد پذيري دانشجويان انجام شد. پژوهش حاضر توصيفي و از نوع همبستگي بود. جامعه ي پژوهش شامل كليه ي دانشجويان دانشگاه فرهنگيان خواجه نصيرالدين طوسي كرمان در سال تحصيلي 1395- 1394 بود كه تعداد 250 نفر با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند و به وسيله ي پرسشنامه هاي پنج عامل بزرگ شخصيت مك كري و كاستا (1989)؛ و اعتياد پذيري ويد و بوچر (1992) مورد بررسي قرار گرفتند. داده ها به كمك ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون گام به گام مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان دادند كه بين مؤلفه ي روان رنجوري و اعتياد پذيري رابطه مثبت معنادار وجود دارد و بين مؤلفه هاي توافق و وجداني بودن با اعتياد پذيري رابطه منفي معنادار وجود دارد. همچنين نتايج تحليل رگرسيون گام به گام نشان داد كه مؤلفه هاي توافق پذيري و وجداني بودن 35 در صد واريانس اعتياد پذيري را تبيين كردند. بنابراين نتيجه مي گيريم پنج عامل بزرگ شخصيت مي توانند پيش بيني كننده ي مناسبي براي اعتياد پذيري دانشجويان باشند.