بررسي تأثير سيستم مكش از درون پايه بر كاهش ميزان آبشستگي پايه پل

وقوع سيلاب به سبب پراكندگي و گستردگي بارندگي‌هاي شديد در سراسر جهان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. طبق تحقيقات انجام شده بيشترين عامل تخريب پل‌ها در زمان سيلاب در اثر آبشستگي موضعي پايه و تكيه‌گاه‌هاي پل بوده است. در آبشستگي پايه پل سه مكانيزم جريان پايين‌رونده، گرداب نعل‌اسبي و گرداب برخاستگي عوامل اصلي مي‌باشند. در اين پژوهش با دبي مكش 86/0 ليتر بر ثانيه، در حدود 1% دبي جريان اصلي در كانال تأثير سيستم مكش و موقعيت قرارگيري آن روي پايه پل را در كاهش ميزان آبشستگي بررسي نموديم. نتايج تحقيق نشان داد كه سيستم مكش در كاهش آبشستگي مؤثر بوده و بيشترين تأثير آن حدود 50% و زماني است كه سيستم در پايين‌ترين عمق يعني روي بستر قرار گيرد، لازم به ذكر با فاصله گرفتن سيستم از بستر از راندمان كاهش آبشستگي كاسته شد.