بررسي رئولوژي بتن خودتراكم به ازاي جايگزيني سرباره ذوب آهن با ريزدانه

بتن خودتراكم بتنی با كارایی بالا و عدم جدا شدگی مصالح سنگی است كه میتواند در محل مورد نظر ریخته شده، فضای قالب را پر كرده و اطراف آرماتورها را بدون نیاز به تراكم مكانیكی فرا بگیرد . مطالعه وتحقیق پیرامون بتن خودتراكم به جهت رفع نواقص و مشكلات تولید وكاربرد آن وپیشبرد نقاط قوت وتواناییاش درآیندهای نه چندان دور ضرورتی آشكار و هدفی دست یافتنی است، با در نظر گرفتن موارد عنوان شده، میتوان گفت مطالعات در ارتباط با جنبه های مختلف بتن خود تراكم (شامل رفتار در حالت تازه و سخت شده) و نیز مسایل اجرایی آن همچنان در دانشگاه ها و مراكز تحقیقاتی ادامه دارد و پژوهشگران صنعت بتن در تلاش هستند تا با به كارگیری تكنولوژیهای جدید ،بهینه سازی نسبت های اختلاط و استفاده از مصالح بومی كشور خود، با صرف كمترین هزینه به خواص مطلوب بتن خود تراكم دست یابند، لذا برای بومی سازی این نوع از بتن و نیز استفاده از مصالح زائد صنعتی كه تهدیدی برای محیط زیست به شمار می رود و همچنین با توجه به اینكه سنگدانه ها در حدود 75 درصد حجم بتن را تشكیل می دهند، بررسی خواص و نوع تاثیر گذاری آنها حائز اهمیت است، بنابراین در این تحقیق كه به صورت آزمایشگاهی انجام شده، رئولوژی بتن خودتراكم با جایگیزنی 0% و 25% و 50% و 75% و 100% ریزدانه این نوز بتن با سرباره ذوب آهن البرز غرب شهرستان ابهر از طریق آزمایش های روانی اسلامپ، قیبف V، جعبه L و Jring مورد بررسی قرارگرفت، نتایج بدست آمده نشان میدهد كه شاخص پایداری چشمی به ترتیب از 0 به 3 افزایش یافت.