مروري بر كاربرد تيمارهاي مختلف پس از برداشت ميوه انار به منظور افزايش عمر انبارماني

اخيراً تحقيقات بر روي ميوه انار با توجه به ارزش تغذيه اي بالا و فوايد آن بر سلامتي انسان افزايش چشمگيري داشته است. افزايش تقاضا و لزوم پاسخ به نياز مشتريان در عرضه ميوه باكيفيت انجام تحقيقات در جهت بهبود كيفيت، قابليت انبارپذيري و افزايش عمر انباري اين ميوه را افزايش داده است. انار به مشكلات گوناگون پس از برداشت شامل تلفات وزن بالا، پوسيدگي و حساسيت به اختلالات فيزيولوژيكي مانند سرمازدگي و سوختگي پوست مستعد است. در ساليان اخير به منظور بهبود عمر انبارماني ميوه انار تيمارهاي پس از برداشت شيميايي و فيزيكي مختلفي توسط محققين به كار برده شده است. استفاده از تيمارهاي دمايي به علت سهولت كاربرد و نداشتن خطرات باقي مانده مواد شيميايي از اهميت ويژه اي برخوردار است. تركيبات طبيعي گياهان مثل پلي آمين ها از قبيل پوترسين و اسپرميدين و همچنين ارگانيك اسيدها از قبيل اگزاليك اسيد و متيل جازمونات نيز به طور موفقيت آميزي به منظور كنترل فساد و افزايش عمر انبارماني در ميوه انار به كار برده شده اند. اين تيمارها تاثيرات متفاوتي بر كيفيت داخلي و خارجي اين ميوه داشته است كه اين مقاله مروري به بررسي اثرات تيمارهاي مختلف فيزيكي و شيميايي بر افزايش عمر انبارماني و كيفيت ميوه انار پرداخته است.