برآورد پتانسيل انرژي خورشيدي بر روي سطح افق و شيب‌دار در استان كرمانشاه

يكي از عوامل لازم در مطالعات طراحي سيستم‌هاي استفاده كننده از انرژي‌هاي پاك كه امروزه اهميت گسترده‌اي دارد، تابش خورشيدي رسيده به زمين مي‌باشد. در اين تحقيق سعي شد تا با استفاده از داده‌هاي ساعات آفتابي شهرستان‌هاي مختلف استان كرمانشاه، ميزان تابش ماهانه و همچنين ميانگين سالانه تابش خورشيد بر سطح افقي و شيب‌دار تخمين زده شود. اطلاعات لازم از سازمان هواشناسي استان براي نه ايستگاه شامل ايستگاه‌هاي اسلام‌آباد غرب، روانسر، سرآرود، سرپل ذهاب، سنقر، قصر شيرين، كرمانشاه، كنگاور و گيلان غرب گرفته شد. نتايج حاصل از محاسبه تابش روي سطح افقي و شيب‌دار نشان داد كه تابش در سطح افقي در شهرستان سرپل ذهاب بيشترين مقدار است كه بيانگر پتانسيل خوب اين شهرستان جهت بهره‌برداري از انرژي خورشيدي در صنعت، كشاورزي و مصارف خانگي است. همچنين ميزان تابش روي سطح شيب‌دار در شهرستان سنقر بيشترين بود. كمترين تابش روي سطح افقي و شيب‌دار مربوط به شهرستان كرمانشاه بود.