مقايسه ي عملكرد سامانه هاي كشاورزي حفاظتي و مرسوم بر شاخص هاي رشد گياه گندم آبي

به منظور مقايسه ي تاثير سامانه هاي كشاورزي حفاظتي و مرسوم و بررسي اثر سرعت پيش روي بر كيفيت جوانه زني و رشد گندم در بقاياي ذرت، اين پژوهش در مزرعه ي تحقيقاتي دانشكده ي كشاورزي دانشگاه شيراز واقع در منطقه ي باجگاه با خاك داراي بافت سيلتي لومي انجام گرفت. در اين تحقيق اثرات دو روش توليد گندم حفاظتي(خاك ورز مركب /چيزل و خطي كار پنوماتيكي) وتوليد گندم سنتي (استفاده از گاوآهن برگردان دار+ ديسك و خطي كار پنوماتيكي به عنوان تيمار شاهد) در سه سطح سرعت 4، 6 و 8 كيلومتر بر ساعت بر يكنواختي عمق كاشت و سرعت رشد گياه در قالب طرح اسپيليت پلات براساس بلوك هاي كامل تصادفي در سه تكرار مورد بررسي قرار گرفت. جهت بررسي يكنواختي عمق كاشت، فاصله ي بذور انتخاب شده بصورت تصادفي تا سطح خاك اندازه گيري، و با استفاده از رابطه يكنواختي عمق كشت محاسبه شد. هم چنين وزن خشك بوته هاي گندم انتخاب شده در سطح مزرعه در دوره هاي ده روزه جهت محاسبه ي سرعت رشد محصول اندازه گيري شد. نتايج نشان داد سامانه هاي حفاظتي نسبت به سامانه ي مرسوم افزايش حدود 20 درصدي در يكنواختي عمق كشت و 13 درصدي در سرعت رشد محصول داشت. همچنين افزايش سرعت پيش روي باعث افزايش كيفيت موارد مذكور شد. در مقايسه ي سامانه ي هاي حفاظتي، استفاده از خاك ورز مركب نسبت به چيزل موجب افزايش 2 درصدي در يكنواختي عمق كشت و 6 درصدي در سرعت رشد محصول شد.