اصلاح الگوي رفتار مصرفي و توليدي در اقتصاد مقاومتي، رسالت نظام اسلامي و مردم ايران

اقتصاد مقاومتي در واقع تشخيص حوزه‌هاي فشار و نقاط ضعف و تلاش براي كنترل و بي‌اثر كردن آنها و تبديل تهديدها و تحريم‌ها به فرصت‌هاي سازنده و رشد دهنده است. از آن‌جا كه هدف نظام اقتصادي اسلامي هم در سطح كلان، افزايش ثروت جامعه و رفاه عمومي است مي‌توان گفت اقتصاد مقاومتي محصول اقتصاد اسلامي است كه در شرايط بروز ناملايمات، حوادث، بحران‌ها يا در مسير اهداف، پويا و پايدار به تخصيص بهينه منابع مي‌پردازد. از اين‌رو اقتصاد اسلامي لزوما اقتصاد مقاومتي است. از ديدگاه فرهنگي و ارزشي كه به اين موضوع بنگريم اقتصاد مقاومتي به معني مصرف نكردن نيست بلكه به معناي پرهيز از اسراف و تجمل، اصلاح الگوي مصرف، فرهنگ سازي براي مصرف داخلي، تقويت توليد ملي، تكيه بر منابع و نيروي انساني متخصص خودي، افزايش راندمان كاري و تشويق و فرهنگ‌سازي جهت واگذاري امور به بخش خصوصي و انجمن‌هاي مردم نهاد است. در همين راستا، سعي شده است، ضمن بررسي توصيفي تحليلي، رفتار توليدكنندگان و مصرف‌كنندگان در حوزه اقتصاد اسلامي تبيين شود تا در نهايت بتوانيم الگوي مطلوبي از رفتار دو ركن اساسي اقتصاد (مصرف و توليد) ارائه دهيم. مهم‌ترين نتايج پژوهش بيانگر اين حقيقت است كه رعايت پارامترهاي مطرح شده چون كاهش مصرف و افزايش پس‌انداز، جلوگيري از اسراف و احتكار، عدم مصرف كالاهاي لوكس و در امر توليد مديريت جهادي، مديريت كيفيت، رعايت عزت مسلمين و عدالت تخصيصي، اقتصادي پايدار و پويا را به دنبال خواهد داشت.