استفاده از فاضلاب‌هاي شهري تصفيه شده در آبزي‌پروري در راستاي استفاده بهينه از منابع آب‌هاي داخلي

آب از ضروري ترين عوامل توسعه جوامع انساني بوده و ايران از جمله كشورهايي است كه تامين آب براي مصارف مختلف از دغدغه هاي مهم دولت مردان در راستاي توسعه پايدار محسوب مي‌شود. افزايش جمعيت و نياز روز افزون كشورها به پروتئين و توجه به كيفيت مناسب پروتئين آبزيان در مقايسه با ساير پروتئين‌ها و همچنين هجوم صيادان به منابع آبي طبيعي و ذخاير دريايي كه موجب تنزل صيد ساليانه اين نوع آبزيان در منابع طبيعي كشور گرديده، ايجاد اشتغال در جوامع روستايي و ارزآوري اين محصول باعث گرديده تا به صنعت آبزي‌پروري بيش از هر زمان ديگري توجه شود. بنابراين توسعه آبزي‌پروري از شتاب و روند رو به رشدي در كشور برخوردار بوده و تقاضا براي احداث مزارع پرورش ماهيان در نقاط مختلف كشور همچنان رو به افزايش است. از طرفي منابع آب براي توليد آبزيان محدود بوده و با توجه به روند رو به تزايد تقاضاي پرورش، منابع آب موجود كفايت نمي‌نمايد. استفاده مجدد از پساب، احداث مزارع پرورش ماهي با فواصل مناسب، احداث حوضچه‌هاي رسوبگير پس از خروجي، حذف مواد زايد و غيره از جمله راه‌حل‌هاي حفظ توليد پايدار مي‌باشد. تاكنون حجم قابل توجهي از منابع آبي كشور به دليل كيفيت پايين، مورد استفاده قرار نگرفته و يا در استفاده از آنها ضوابط و معيارهاي زيست محيطي لحاظ نگرديده است. در پايان اين نوشتار نيز چنين نتيجه‌گيري شد كه استفاده از پساب در آبزي‌پروري براي اهداف توسعه اقتصادي فقط زماني قابل اجرا خواهد بود كه حفاظت و نگهداري طولاني مدت منابع و همچنين حفاظت سلامت عموم امكان‌پذير باشد. بررسي چالش‌هاي توأم با كاربرد پساب در فعاليت‌هاي آبزي‌پروري نشان مي‌دهد كه بسياري از اين چالش‌ها را مي‌توان با برنامه‌ريزي‌هاي اصولي و اعمال روش‌هاي مديريتي صحيح برطرف نمود. تحقيق حاضر به بررسي روشهاي استفاده از پسابها در پرورش آبزيان و محدوديتها و چالشهاي آن پرداخته است.