رابطه عمل به باورهاي ديني با سازگاري زناشويي در دانشجويان

اين پژوهش با هدف بررسي رابطه‌ي دين‌داري با سازگاري زناشويي صورت گرفت. طرح پژوهش توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه‌ي آماري شامل تمامي دانشجويان متأهل دانشگاه‌هاي دولتي شهر تهران در سال تحصيلي 94-93 بود. نمونه پژوهش را 100 دانشجو كه به شيوه تصادفي انتخاب شدند تشكيل مي‌دادند. ابزارهاي پژوهش شامل مقياس سازگاري دونفره (زن و شوهر) و آزمون معبد 2 بود. براي تجزيه ‌و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و آمار استنباطي ضريب همبستگي پيرسون استفاده گرديد. نتايج تجزيه و تحليل نشان داد بين عمل به باورهاي ديني با سازگاري زناشويي همبستگي مثبت معناداري وجود دارد (p 0/01).