گرايش به سوءمصرف مواد در سربازخانه‌ها و جلوگيري از رشد و توسعه كشور (مورد مطالعه شهر اراك)

در پژوهش حاضر، عوامل اجتماعي موثر بر اعتياد سربازان در پادگان‌ها و سرباز‌خانه‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است. براي اين منظور، از بين سربازاني كه در حال گذراندن خدمت سربازي خود و در دامنة سني ۱۸ تا ۳۵ سال قرار داشتند، به كمك روش تلفيقي پيمايشي و مصاحبه اقدام به جمع‌آوري داده گرديد. جامعة پژوهش در تحقيق حاضر شامل ۳۰۰۰ نفر سرباز بود و براي تعيين جامعة نمونه، از جدول مورگان استفاده شده‌است و عدد ۳۴۱ به دست آمد. براي انتخاب افراد از جامعه نمونه، از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده سود جستيم. به منظور تنظيم فرضيات تحقيق از مدل تركيبي بوتوين كه مدلي جامع و در برگيرندة تمامي عوامل فردي، اجتماعي و تاريخي ـ پيشيني است استفاده شد. يافته‌ها حاكي از آن است كه ميان دسترسي آسان به مواد مخدر، حمايت اجتماعي از مصرف مواد مخدر، تعهد اجتماعي، درجة پايبندي و اعتقاد به اصول و مباني و مناسك، فشار گروه همسالان، اعتقاد به اعتيادآور نبودن مواد مخدر، ميزان تحصيلات و اعتياد روابط معناداري وجود دارد. از آن‌جا كه نيروي جوان كشور مهمترين بخش فعال جامعه به حساب مي‌آيد و در نظريات توسعه و پيشرفت يكي از مهمترين شاخص‌ها سرمايه انساني است، بر همين اساس در اين مقاله در پي آن هستيم تا مبتني بر شاخص‌هاي الگوي پايه پيشرفت يكي از موانع تحقق پيشرفت در كشور را توضيح دهيم.