شيركو بيكس، سفير آشتي، آزادي و انسانيت

ادبيات فارغ از نژاد، زبان، كيش، جنسيت و نمونه‌هايي از اين دست به دليل ماهيت انساني و عاطفي آن، زبان مشترك همۀ انسان‌ها و پل ارتباطي آنها با همديگر است. يكي از شاعراني كه توانسته در زمان معاصر زبان مشترك دردهاي جامعۀ انساني و فريادگر آن باشد، شيركو بيكس (1940-2013) است. شيركو از شاعران آوانگارد معاصر، برندۀ جايزۀ ادبي توخولوسكي سوئد در سال 1988-1987 و دريافت‌كنندۀ لقب همشهري از بزرگترين انجمن مدني فلورانس ايتالياست. ترجمۀ آثار او به زبان هاي انگليسي، فرانسوي، ايتاليايي، آلماني، سوئدي، نروژي، عربي، فارسي و تركي و قراردادن سروده‌هاي او در كتاب‌هاي درسي چند كشور موقعيت او را چون چهره اي شناخته‌شده در گسترۀ شعر جهاني تثبيت كرده و در شناساندن شعر كردي و گرايش ذهن جهانيان به‌ آن بسيار مؤثر بوده است. بي شك بايد بخش بزرگي از اين موفقيت‌ها را در گرو پيام هاي انساني و بيان دردها و رنج هايي جستجو كرد كه جامعه بشري به‌طور عام و كردها به‌ويژه باشندگان عراق به‌طور خاص با آن روبرو بوده اند. شناسايي اين شاعر بزرگ و نقش او در شناسايي و پيوند دردهاي مردم سرزمين خود با ديگر مردم جهان و توانمندي او در بازنمايي اين رنج ها از اهداف پژوهش حاضر است. نتيجه نشان مي‌دهد، شيركو توانسته از عهده سفيرآشتي، آزادي و انسانيت به‌خوبي برآيد.