واكاوي بن مايه‌هاي ﺍﺳﺘﺒﺪﺍد ﺳتيزي در اشعار اميرهوشنگ ابتهاج

مطالعة آثار ادبي اين امكان را براي ما فراهم مي‌سازد تا بيش از پيش با فضاي فكري جوامع در همة سطوح آشنا شويم. در ايران، انقلاب مشروطه و كودتاي 28 مرداد 1332 در كنار تحوّلاتي كه در سطح جامعه‌ پديد آورد، در عرصة ادبيات نيز بي‌تأثير نبود و با طرح مضامين اجتماعي، موجب تحول و تغيير سبك ادببات شد. از جملة اين مضامين مبارزه با استبداد حاكم بر جامعه بود. اميرهوشنگ ابتهاج، از جمله شاعران اين دوره است كه در راه اعتلاي آزادي و نكوهش استبداد پيشگام شد و ادبيات متعهد و ملتزم را در مسير جامعه‌گرايي و مردم باوري رونق بخشيد. بن‌مايه‌هاي استبدادستيزي در اشعار اميرهوشنگ ابتهاج را مي‌توان در موارد زير خلاصه كرد: 1) نابرابري اجتماعي، 2) آشكارساختن خفقان جامعه، 3) مبارزه با استبداد، 4) دعوت به آزادي، 5) گراميداشت مبارزان راه آزادي (مرتضي كيوان قزويني، ناظم حكمت)، 6) برقراري صلح و آرامش در جهان، 7) بهره‌گيري از سمبول براي بيان انديشه‌هاي اجتماعي (شب، چراغ، صبح «سپيده و سحر»، خورشيد «آفتاب»، جنگل، دريا، كبوتر، خروس، جغد، رنگ سياه و سپيد، رنگ سبز و سرخ).