واكاوي انديشه‌هاي مبتني بر صلح و آزادي‌خواهي در اشعار نصرت رحماني

اﺳﺘﻔﺎده از ﻇﺮﻓﯿﺖﻫﺎي ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ادبي به ويژه شعر ﮐﻤﮏ ﻣؤﺛﺮي براي ﺑﻬﺒﻮد ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎي مبتني بر صلح و آزادي دارد. مطالعة آثار ادبي بسياري از شاعران، نويسندگان و اديبان كشورهاي گوناگون گوياي توجّه آنان به مقولة صلح و آادي‌خواهي است. در اين نوشتار با بهره‌گيري از روش توصيفي- تحليلي و به شيوة اسنادي و كتابخانه‌اي بر آن بوده‌ايم تا واكاوي انديشه‌هاي مبتني بر صلح و آزادي‌خواهي در اشعار نصرت رحماني بپردازيم. گفتني است در ايران دو رويداد مهم: 1) انقلاب مشروطه و 2) كودتاي 28 مرداد 1332 تأثيري عميق بر گرايش شاعران و نويسندگان به بازنمايي انديشه‌هاي مبتني بر صلح و آزادي‌خواهي در آثارشان داشته است؛ بن ماية اين انديشه‌ها در اشعار نصرت رحماني دربرگيرندة موارد زير است: 1) آشكار ساختن خفقان جامعه، 2) بازنمايي فساد و خيانت در جامعه، 3) دعوت به بيداري و مبارزه با استبداد، 4) دعوت به آزادي، 5) گراميداشت ياد رهروان آزادي، 6) نكوهش جنگ، 7) بهره‌گيري از سمبول براي بيان انديشه‌هاي مبتني بر صلح و آزادي خواهي.