تاثير قصه هاي قرآني بر هوش هيجاني و پرخاشگري دانش آموزان ابتدايي ناحيه يك تبريز

The Effect Quranic stories on Emotional Intelligence and Aggression in Elementary Students

تحقيق حاضر با هدف بررسي تاثير قصه هاي قرآني بر هوش هيجاني و پرخاشگري دانش آموزان ابتدايي انجام گرفت. طرح در چهارچوب روش شبه آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون و با گروه كنترل اجرا گرديد. با توجه به طرح تحقيق و جامعه آماري، (شامل كليه ي دانش آموزان ابتدايي پسر دوره ي دوم ناحيه يك شهر تبريز در سال تحصيلي 95-94). 30 دانش آموز با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي و تصادفي ساده انتخاب شده و در دو گروه كنترل (15) و آزمايش (15) به صورت تصادفي جايگزين شدند. در فرآيند گردآوري داده ها از پرسشنامه ي پرخاشگري باس و پري(1992) و پرسشنامه ي هوش هيجاني برادبري و گريوز(2005) و براي مداخله بر روي گروه آزمايش از داستان هاي قرآني تعيين شده استفاده گرديد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS23 و با به كارگيري انحراف استاندارد، ميانگين و تحليل كواريانس مورد توصيف و تحليل قرار گرفت. يافته ها با استفاده از روش تجزيه و تحليل آماري كواريانس يك راهه 05/0› p، نتايج نشان داد، آموزش قصه هاي قرآني بر هوش هيجاني و پرخاشگري دانش آموزان تاثير دارد و به صورت معني داري و با توان بالا مي توان بيان نمود كه در اثر آموزش قصه هاي قرآني ميزان هوش هيجاني افزايش و ميزان پرخاشگري در دانش آموزان كاهش مي يابد. بر اين اساس نتايج پژوهش حاضر نشان مي دهد قصه هاي قرآني با مضامين آموزنده و تربيتي خود مي توانند هوش هيجاني را در دانش آموزان ابتدايي افزايش و پرخاشگري آنها را كاهش دهند. و از نتايج اين پژوهش معلمان، مدارس، متخصصان و ساير مراكز تعليم و تربيت مي توانند در جهت كاهش پرخاشگري و افزايش هوش هيجاني دانش آموزان ابتدايي استفاده نمايند. اين روش مي تواند به عنوان روشي اصلاحي و تربيتي در مراكز تعليم و تربيت به كار گرفته شود.

The present investigation was to study effectiveness of Quranic stories on elementary schools students emotional intelligence and aggressiveness. Research method of current study was quasi-experimental with pretest and post test along with a control group According to the research design and the statistical population, (including all elementary school boys of the second district of a district of Tabriz in the academic year 1995-94). 30 students were randomly selected using randomized cluster sampling and were randomly assigned to control (15) and experimental (15) groups. In the process of data collection, Buss-Perry Aggression questioner (1992), Bradberry and Greaves Emotional Intelligence questioner (2005) and the Quranic stories were used for intervention on the experimental group Data were analyzed using SPSS-23 software using standard deviation, mean and covariance analysis. The findings of this study showed that using the method of statistical analysis of covariance one way (p