بررسي تاثير غلظت¬هاي مختلف روي بر برخي صفات فيزيولوژيكي گياه بارهنگ Plantago major L.))

روي در مقادير كم از عناصر ضروري براي رشد و نمو گياه محسوب مي¬شود اما در غلظت بالا، باعث ايجاد تنش اكسيداتيو مي¬شود و فرايندهاي فيزيولوژيكي متعددي مانند فتوسنتز و رشد را بطور مستقيم يا غير مستقيم تحت تأثير قرار مي¬دهد. در اين پژوهش اثر سطوح مختلف روي (0، 50، 100، 300 و 500 ميكرومولار) بر برخي شاخص¬هاي مورفولوژي و فيزيولوژي گياه بارهنگ صورت گرفت. نتايج نشان داد كه تحت غلظت¬هاي بالاي روي برخي از پارامترهاي رشد از جمله وزن¬تر و وزن خشك كاهش يافت. بطوريكه بيشترين مقدار پارامترهاي رشد در تيمار 50 و كمترين مقدار آن تحت تيمار 500 ميكرومولار روي مشاهده شد. افزايش غلظت روي منجر به پراكسيداسيون ليپيدهاي غشايي گرديد كه افزايش محتواي مالون دي¬آلدهيد اين را تاييد نمود. اين روند افزايشي در محتواي مالون دي-آلدهيد در تمامي غلظت¬هاي فلز نسبت به شاهد معني¬دار مي¬باشد. همچنين محتواي قند محلول با افزايش غلظت روي در برگ و ريشه بارهنگ افزايش يافت بطوريكه تجمع كربوهيدرات در تيمار 500 ميكرومولار روي در برگ و ريشه به ترتيب 26و71درصد نسبت به شاهد اثر افزايشي داشت. درحاليكه غلظت بالاي فلز محتواي نشاسته را به نسبت 55 درصد در برگ و43 درصد در ريشه كاهش داد.