تحليل معنايي واژه ي «ديدن» در ديوان حافظ و تطبيق آن با ديوان شهريار

حافظ و شهريار، دو شاعر توانمند و بزرگ ايراني، در دو دوره¬ي متفاوت تاريخي هستند كه هر يك نماينده تفكر خاصي در شعر و غزل فارسي به شمار مي¬آيند كه اوضاع اجتماعي و سياسي و فرهنگي بر افكار آن¬ها تأثير بسياري داشته است. در اين مقاله، پس از ذكر مبحث معناشناسي به بيان اوضاع و شرايط اجتماعي و سياسي اين دو شاعر پرداخته مي¬شود. واژه ديدن به عنوان نمونه انتخاب شده و معاني مختلف اين واژه¬ بر اساس فرهنگ دهخدا و از ديدگاه تحليل معنايي و معنا¬شناسي در بافت جمله مورد بررسي قرار مي¬گيرد و بيان مي¬كند كه اوضاع تاريخي زمان هر شاعر چگونه بر دامنه استفاده از اين واژه بر اساس واژگان همجوار مي¬افزايد و معاني مختلف جديدي به وجود مي¬آورد.