تحليل عناصر داستان در متون تعزيه

نسخه ها و متن هاي تعزيه ها ، يكي از گنجينه هاي عظيم فرهنگي وادبي ايران است كه ازجهات گوناگون شايستگي بررسي و جستجوي علمي دارد . يكي از اين وجوه بهره گيري تعزيه از عناصرداستان است، قبل از آن كه اين عناصر در غرب به رسميت شناخته شود. نگارندگان در اين مقاله كوشيده اند با بررسي وتحليل عناصر داستان در اشعار مضبوط در مجلس تعزيه شهادت حضرت عباس (ع) ميزان مطابقت آنها را با عناصر داستان نويسي در غرب بسنجند و هم چنين عناصر ادبي آنهار ا مطالعه نمايند. روش تحقيق در اين رساله اسنادي و تحليل محتوااست ، به اين صورت كه با مراجعه به منابع ومآخذ موجود ونيز نسخه هاي اين مجلس به بررسي ويژگي اين اشعارپرداخته است.فرض نوشتاربر اين است كه دراين مجلس بسياري از عناصر يك داستان با ملاك هاي شناخته شده با شدت وضعف قابل استخراج است .اما ازحيث نيرومندي عناصر داستان (طرح و پيرنگ، شخصيت پردازي، زمان ومكان) تفاوت هايي ديده مي شود كه مربوط به ماهيت قصه بودن آنهاست