اندازه­گيري كارايي انرژي كل عوامل پالايشگاه­هاي نفت ايران با روش تابع مرزي تصادفي

روش­هاي مرسوم براي اندازه­گيري كارايي انرژي شاخص­هاي شدت انرژي و كارايي انرژي مي­باشد كه در اين شاخص­ها نهاده­ي انرژي به عنوان تنها نهاده مورد استفاده براي توليد خروجي در نظر گرفته مي­شود در حاليكه ساير نهاده­ها ناديده گرفته مي­شوند. شاخص جديدي با عنوان كارايي انرژي كل عوامل ([1]TFEE) به منظور غلبه بر معايب كارايي انرژي عامل جزئي مرسوم توسط هو و وانگ[2] توسعه يافته است كه به اثرات جانشيني بين انرژي و ساير عوامل توليد اهميت مي­دهد. در اين مطالعه كارايي انرژي كل عوامل پالايشگاه­هاي نفت ايران با استفاده از روش تابع مرزي تصادفي طي سال­هاي 1392-1384 محاسبه شده است. نتايج نشان مي­دهد كه پالايشگاه­هاي ايران در سال 1390 داراي بيشترين مقدار كارايي انرژي و برابر با 99 درصد بوده­­است همچنين كمترين ميزان كارايي انرژي مربوط به سال 1387 با مقدار 91 درصد مي­باشد.