مقايسه عملكرد و كارايي مصرف آب مزارع ذرت شهرستان فارياب در دو روش آبياري سطحي و آبياري قطره اي

بخش كشاورزي يكي از بزرگترين مصرف كنندگان آب هاي شيرين به حساب مي آيدكه نشان دهنده اهميت اين نهاده در توليدات كشاورزي مي باشد. از اين رو اتخاذ تدابير و راهكارهاي علمي و مديريتي مناسب جهت بهره گيري مطلوب از اين نهاده داراي اهميت فراواني است. راندمان آبياري سطحي در مزارع اين استان به دليل خصوصيات ذاتي اين نوع سيستم ها و استفاده غير صحيح از اين روش، كم است. در شرايط بحراني كنوني تبديل سيستم هاي آبياري سطحي به سيستم هاي آبياري تحت فشار تأثير به سزايي در افزايش راندمان كاربرد آب دارد. لذا در اين تحقيق به بررسي و مقايسه كارايي مصرف آب مزارع ذرت مجهز به سيستم هاي آبياري مذكور در شهرستان فارياب پرداخته شده است. جهت انجام كار تعداد 15 مزرعه كه مجهز به سيستم آبياري قطره اي بودند و تعداد 3 مزرعه كه با روش آبياري سطحي آبياري مي شدند انتخاب گرديد. به منظور محاسبه حجم آب آبياري در طول دوره رشد، ميزان آب ناخالص داده شده به مزرعه براي هر نوبت آبياري اندازه گيري و مجموع آن براي كل دوره رشد محصول محاسبه شد. همچنين عملكرد هر محصول پس از مرحله برداشت آن توزين و مقدار كل آن در طول دوره رشد به دست آمد. به منظور تحليل اقتصادي پروژه هاي مورد مطالعه از كارايي مصرف آب با سه شاخص استفاده شده است. نتايج نشان داد آبياري تحت فشار موجب كاهش 35 درصدي مصرف آب و افزايش 26 درصدي توليد محصول شده است