برنامه‌ريزي آبياري گياه لوبيا چيتي تحت الگوي كم‌آبياري با استفاده از شاخص CWSI (مطالعه موردي: شهرستان اردبيل)

براي بررسي پديده تنش آبي گياهان، شاخص‌هاي متعددي ارايه شده است كه يكي از آن‌ها شاخص تنش آبي گياه است. به‌منظور بررسي قابليت اين شاخص در برنامه‌ريزي آبياري گياه لوبيا چيتي (رقم بومي شهرستان اردبيل) تحقيقي (طي سال1396) در مزرعه آزمايشي دانشگاه محقق اردبيلي مورد بررسي قرار گرفت. تيمارهاي آبياري شامل سه سطح آبياري 100، 85 و 70 درصد نياز خالص آبي گياه (به ترتيب I1، I2 و I3 ) و تيمارهاي كود اوره در سه سطح 500، 375 و 250 كيلوگرم در هكتار (به ترتيب N1، N2 و N3) كه در سه تكرار اعمال شدند. بر اساس نتايج اين پژوهش خط مبناي پاييني براي ماه‌هاي خرداد، تير و مرداد به‌ترتيب (Tc-Ta)I.I =11.20-0.122VPD، (Tc-Ta)I.I =8.496-0.102VPD و (Tc-Ta)I.I =8.05-0.193VPD ( به‌دست آمد. هم‌چنين خط مبناي بالايي براي ماه‌هاي خرداد، تير و مرداد به‌ترتيب (Tc-Ta)u.l=13.45، (Tc-Ta)u.l=9.91 و (Tc-Ta)u.l=9.78 محاسبه شد. مقدار متوسط شاخص تنش آبي گياه براي سه تيمار آبياري به‌ترتيب 2/0، 26/0 و 31/0 محاسبه شد. نتايج نشان داد كه گياه در اثر كم‌آبياري براي مقابله با كم‌آبي، روزنه‌هاي خود را بسته و در نتيجه دماي برگ گياه بالا رفته و نتيجه‌ي آن افزايش شاخص تنش آبي مي‌باشد. در اين پژوهش چون شرايط آب و هوايي براي هر سه تيمار آبياري يكسان بوده است، بنابراين تنها عامل مؤثر در افزايش شاخص تنش آبي گياه، افزايش دماي برگ گياه مي‌باشد