بررسي روند تغييرات بارش و دما (مطالعه موردي:قم)

بارش يكي از اجزاي مهم در برنامه­ريزي­هاي آبياري بوده و آگاهي از مقدار، توزيع مكاني و زماني تغييرات آن به­منظور مديريت منابع آبي امري ضروري است. تغييرات دما نيز مي­تواند با تأثير بر ميزان تبخير و تعرق، نياز آبي محصولات و برنامه­ريزي­هاي آبياري را تحت تاثير قرار دهد. در اين تحقيق از روش غيرپارامتري من-كندال براي بررسي وجود يا عدم وجود روند در سري داده هاي بارش و دما در سه ايستگاه سينوپتيك قم، سلفچگان و كهك در استان قم استفاده شده است. نتايج اين تحقيق بيانگر آن است كه روند تغييرات دما در ايستگاه قم و روند تغييرات بارش در ايستگاه سلفچگان در هر دو سطح اعتماد 95 و 99 درصد معنادار نمي­باشد. روند كاهشي تغييرات بارش در ايستگاه قم در هر دو سطح اعتماد 95 و 99 درصد معنادار است و روند كاهشي تغييرات دما در ايستگاه سلفچگان در سطح اعتماد 95 درصد معنادار بوده و در سطح اعتماد 99 درصد روند معنادار نمي­باشد. در ايستگاه كهك نيز روند تغييرات بارش و دما در هر دو سطح 95 و 99 درصد معنادار نمي­باشد