تغييرات تعداد روزهاي يخبندان تحت تأثير انتشار گازهاي گلخانه­اي (مطالعه موردي: شهر شاهرود)

يخبندان با پايين آمدن دما و نزول آن به آستانه بحراني مشخص شروع مي شود و بازدهي محصولات زراعي را تحت تأثير قرار مي دهد. از طرفي فعاليت­هاي انساني در دهه­هاي اخير باعث افزايش دماي كره زمين و شكل­گيري پديده تغيير اقليم گرديده است. در نتيجه پديده تغيير اقليم مي­تواند اثر معناداري بر تعداد روزهاي يخبندان و همچنين تداوم آن داشته باشد از اين رو اين تحقيق با هدف بررسي اثر تغيير اقليم بر تعداد روزهاي يخبندان شهرستان شاهرود كه قطب كشاورزي استان سمنان محسوب مي­گردد صورت پذيرفت. بدين منظور از خروجي 5 مدل AOGCM تحت دو سناريوي انتشار گازهاي گلخانه­اي RCP4.5 و RCP8.5 استفاده گرديد و با استفاده از مدل ريز مقياس نمايي LARS-WG، سناريوهاي دماي حداقل روزانه براي سه دوره آتي 2039-2010، 2069-2040 و 2099-2070 توليد شد و در نهايت تعداد روزهاي يخبندان در دوره­­هاي آتي با دوره گذشته مورد مقايسه قرار گرفتند و نتايج نشان داد كه تحت سناريوهاي RCP4.5 و RCP8.5 براي دوره آتي 2039-2010 تعداد روز هاي يخبندان به ترتيب %24/26 و %64/28 كاهش خواهد يافت. با نزديك شدن به انتهاي قرن تفاوت دو سناريوي انتشار از نظر افزايش دما و به تبع آن تعداد روزهاي يخبندان چشمگيرتر مي­گردد، به طوريكه براي دوره آتي 2099-2070 تعداد روزهاي يخبندان تحت دو سناريوي RCP4.5 و RCP8.5 در مقايسه با دوره گذشته به ترتيب %61/45 و %34/77 كاهش مي­يابد.