بررسي تاثير رژيم هاي آبياري بر عملكرد و اجزاي عملكرد دو رقم پياز در اصفهان

به منظور بررسي اثر رژيم هاي آبياري بر عملكرد دو ژنوتيپ پياز بهاره مورد كشت در اصفهان آزمايشي به صورت طرح اسپليت پلات در قالب بلوكهاي كامل تصادفي با 4 تكرار در ايستگاه تحقيقات كشاورزي اصفهان انجام شد. فاكتور اصلي رژيم آبياري در سه سطح بر اساس تبخير از تشت تبخير كلاس A به ترتيب آبياري پس از I1 =50 ، I2 =70 و I3 =90 ميلي‌متر تبخير و كرتهاي فرعي شامل دو ژنوتيپ بهاره پياز(رقم سوئيت اسپانيش وتوده محلي قرمز درچه اصفهان) بود. نتايج نشان داد كه با افزايش دور آبياري از 50 ميلي متر تبخير عملكرد كل، عملكرد بازارپسند، قطر و ارتفاع توليدي به طور معني داري كاهش يافت و بيشترين عملكرد كل و عملكرد بازارپسند(به ترتيب با 67/68 و 61/57 تن بر هكتار) در تيمارI1 توليد گرديد. مقايسه ميانگين هاي خصوصيات توليدي بين ارقام افزايش معني دار در عملكرد كل، عملكرد بازارپسند و ارتفاع سوخ در رقم سوئيت اسپانيش نسبت به توده قرمز درچه اصفهان نشان داد اما قطر گردن سوخ در توده درچه به طور معني داري بيشتر از قطر گردن سوخ رقم سوئيت اسپانيش بود. سطوح آبياري تاثير معني داري بر خصوصيت انباري سوخ نداشت اما درصد افت انباري در توده درچه نسبت به رقم سوئيت اسپانيش به طور معني داري بيشتر گرديد