بررسي كارآئي روش آبياري قطره‌اي نواري تحت شرائط شور بودن منابع آب در مزارع گوجه فرنگي استان بوشهر

كاربرد روش‌هاي آبياري قطره‌اي با هدف استفاده بهينه از منابع محدود آب اجتناب‌ناپذير است. در اين پژوهش كارآيي روش آبياري قطره‎اي نواري تحت شرايط شوري منابع آب در مزارع گوجه‎فرنگي، طي يك فصل زراعي (90-1389) در مركز تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي بوشهر بررسي شد. براي اين منظور، يك سيستم آبياري قطره‌اي نواري متناسب با اهداف آزمايش طراحي و نصب شد. آزمايش به صورت اسپليت پلات در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با چهار سطح شوري آب (شامل 1/1، 5/3، 5/5 و 5/7 دسي‌زيمنس بر متر) به عنوان كرت‎هاي اصلي و سه سطح فاصله آبياري (شامل 2، 4 و 7 روز) به عنوان كرت‎هاي فرعي با سه تكرار اجراء شد. نشاءهاي گوجه‌فرنگي در طرفين نوار قطره‎اي كشت شدند و براي محاسبه نياز آبي از روش پنمن مانتيث استفاده گرديد. بر اساس نتايج بدست آمده، افزايش فاصله آبياري و شوري آب آبياري باعث كاهش معني‌دار در عملكرد محصول، كارآيي مصرف آب و وزن ميوه گرديد. با اين حال، فواصل آبياري 2 و 4 روز تفاوت معني‎داري با يكديگر نداشتند. بعلاوه، با افزايش شوري آب از 1/1 به 5/7 دسي‎زيمنس بر متر، كاهش عملكرد محصول به مراتب كمتر از مقدار گزارش شده در نشريه 29 فائو بود. نتايج اين پژوهش بيانگر كارآيي روش آبياري قطره‎اي در كاهش اثرات سوء شوري بود و به منظور سهولت مديريت، مي‎توان آبياري را بر اساس فاصله آبياري 4 روز برنامه‎ريزي كرد