امكان سنجي اجراي سيستم آبياري باراني بر اساس شاخص­هاي شيميايي كيفيت آب زيرزميني حوضه آبريز گاوخوني

با توجه به اهميت آب در كشور، با استفاده از سيستم­هاي آبياري تحت فشار و مديريت اصولي مي­توان گام مؤثري در صرفه­جويي ذخاير آبي برداشت. در اين تحقيق به منظور بررسي كيفيت شيميايي آب زيرزميني حوضه دراجراي سيستم آبياري باراني،از 428 حلقه چاه نمونه­گيري شد و خصوصيات كيفي آن­ها نظير:اسيديته، هدايت الكتريكي، كل نمك­هاي محلول آب، غلظت يون سديم، يون كلر، باقي­مانده كربنات سديم و ميزان بُر(B) آب آبياري اندازه­گيري وتعيين گرديد. پهنه­بندي پارامترهاي كيفي با توجه به معياركيفي آب فائو و فيضي، با ارزيابي روش­هاي مختلف زمين آمار در محيط نرم افزار ArcGIS بررسي گرديد. نقشه تناسب كيفي منابع آب با استفاده از تلفيق صفات پهنه­بندي تهيه شد. نتايج نشان داد، مؤلفه بُر در روش IDW ميزان خطا كمتر از دو روش ديگر است. براي مؤلفه­pH روش كريجينگ ساده و براي صفات EC، TDS، Cl، HCO3 و Na روش كريجينگ معمولي مناسب بود. بر مبناي دو ملاك ارزيابي فائو و فيضي بترتيب6/37 و 6/23 درصد از اراضي حوضه تحت پوشش اين منابع آب درطبقه محدوديت زياد قرار دارد. درجه محدوديت استفاده از سيستم آبياري باراني از سمت غرب به شرق حوضه افزايش مي­يابد و بطوركلي7/34 در صد از اراضي (از كل 45296 هكتار) تحت پوشش منابع آب­هاي زيرزميني حوضه كه عمدتاَ در غرب و جنوب غرب حوضه واقع شده اند جهت اجراي سيستم آبياري باراني از لحاظ خصوصيات شيميايي قابل توصيه مي­باشند. لازم است علاوه بر بررسي كيفي آب، ساير عوامل همچون عوامل جوي، خاك، تحمل به شوري و يون­هاي ويژه گياه و مديريت آبياري مورد بررسي قرار گيرد.