بررسي رابطه حكومت اسلامي و فقرا از منظر امام علي

فقر از جمله بلاي جامعه بشري است كه تا سرحد نابودي آن تأثير دارد و ريشه‌كني آن از اجتماع از اصلي‌ترين اهداف حكومت اسلامي است. از ديدگاه علي تمامي افراد جامعه اسلامي، مسلمان و غيرمسلمان بايد در تأمين نيازهاي اوليه معيشت خويش با شرافت و كرامت انساني برخوردار باشند و حكومت نقش مهمي در ريشه‌كني فقر دارد و بايد ضمن شناسايي عوامل فقر همچون جهل، بيكاري، فساد، تبعيض، توزيع ناعادلانه ثروت و موارد ديگر با برنامه‌ريزي و تلاش به مبارزه و ريشه‌كني اين عوامل بپردازد. حكومت ضمن زمينه‌سازي عدالت اجتماعي و اقتصادي بايد با حمايت و رسيدگي به فقرا و اولويت دادن مسئله فقر و ايجاد تأمين اجتماعي به‌صورت معنوي نيز از فقرا حمايت نمايد. بخشي از حمايت معنوي حكومت اسلامي، در رفتار و شيوه زندگاني حاكمان و وابستگان ايشان در سيره علوي بيان شده است. اين پژوهش درصدد است با روش توصيفي- تحليلي و بر مبناي مطالعات كتابخانه¬اي و متون روايي - تاريخي به بررسي موضوع بپردازد.