مولفه هاي سبك زندگي اقتصادي علوي

هدف اديان الهي در سطح اجتماع، چيزي جز برپاداري عدالت نبوده است و اسلام، گردش عادلانه ي مال را در سطوح مختلف جامعه از آشكارترين مظاهر حضور دين در جامعه برمي شمارد. سياست هاي اقتصادي هر دولتي، تبلور انديشه و منش دولتمردان در حل مشكلات اقتصادي ـ اجتماعي جامعه است. در دولتِ مسئول و خدمتگذار علوي، دغدغه اصلي، حفاظت از كرامت مردم و نه بقاي خود است. امام علي (ع) با درك صحيح از نابساماني ها و به كارگيري آرمان هاي مقدس و بلند نبوي (ص) كوشيد تا علي رغم مشكلات تحميلي، تدابيري در پيش گيرد كه اهداف عالي اسلام را تضمين نمايد. از جمله اصول و سيره اقتصادي امام علي (ع) مي توان به اين موارد اشاره كرد: آباداني و سازندگي اقتصادي، حفظ اموال عمومي، بازپس گيري اموال بيت المال، نظارت و كنترل قيمت، عدم تاخير در تقسيم بيت المال و تقسيم مساوي بيت المال. در اين پژوهش با استفاده از روش توصيفي ـ تحليلي و استفاده از منابع كتابخانه اي به مطالعه و بررسي سبك زندگي اقتصادي علوي پرداخته شده است.