بازخواني تاثير آموزه‌هاي تربيتي ديني در مفهوم زندگي با رويكردي بر قرآن و احاديث

خلقت انسان از نظر ماهيتي، اجتماعي و تربيت‌پذير است و رشد و شكوفايي اخلاقي وي در اجتماع صورت مي‌گيرد. از اين‌رو، اسلام به اين جنبه از ذات بشري توجه فراوان دارد و توصيه‌هاي اخلاقي و تربيتي بسياري را براي ظهوراستعدادها وتوانايي‌هاي او ارائه كرده است. آفرينش انسان به گونه‌اي است كه فطرتا طالب كمال و روي آوردن به فضايل اخلاقي- انساني است و بدين جهت تمايل به پاي گذاشتن در اين مسير بر اساس فطرت خود دارد. هدف از اين جستار بازخواني تاثير آموزه‌هاي تربيتي ديني در مفهوم زندگي و قرار گرفتن در مسير كمال است. بدين معنا كه اگر در تربيت نقشي از اديان الهي وجود داشته باشد و برگرفته از آموزه‌هاي ديني به طور عام و آموزه‌هاي رهبران شيعه به طور خاص باشد، اثر معنادارِ نگرش به آينده‌اي پر از اميد را خواهد داشت. در اين جستار با استفاده از آيات، احاديث و نظر علماي شيعه و كتب تربيتي به ذكر اهميت، ضرورت، روش و موانع تربيت ديني پرداخته شده و با استفاده از روش كتاب‌خانه‌اي و به صورت تحليلي- توصيفي ارايه شده است.