آثار تربيتي مرگ انديشي در كلام اميرالمؤمنين عليه‌السلام

بر اساس تعاليم اسلامي مفهوم مرگ پيوندي ناگسستني با مفهوم حيات دارد از اين‌رو كيفيت اين دو حقيقت نيز با يكديگر در تعامل است. نحوه نگرش انسان به اين دو حقيقت موجب بروز گرايش‌هاي اعتقادي و عملي در انسان شده، كنش‌هايي را بر اساس آن گرايش‌ها به دنبال مي‌آورد. از اين‌رو اميرالمؤمنين عليه‌السلام با هدف كمال بخشي و اصلاح نگرش، گرايش و كنش مومنين در اين ارتباط، به توصيف حقيقت مرگ و حيات پرداخته وبا ايجاد ارتباط ميان آن دو، آثار تربيتي توجه به مرگ را در حيات انسان مطرح نموده است. برخي از اين آثار تربيتي عبارتند از: زدودن غفلت، مديرت زمان در فرصت عمر، رهايي از دنيا پرستي و آرزوهاي طولاني، پيراستگي از رذائلي همچون بخل و تكبر و اهتمام بر تقوي و تعجيل در توبه.