سنجش ميزان تبلور معناي زندگي و مولفه هاي حيات طيبه در زندگي دانشجويان دانشگاه اروميه

بزرگترين سرمايه انسان همان عمر و زندگي اوست. اعمال هر كس بر افكار، انديشه ها و آرمانهاي او مبتني است. بهترين نوع زندگي نيز بر اساس آن انديشه ها، و رفتارها قضاوت مي شود. از نگاه انسان مادي بهترين نوع زندگي در بهرمندي بهتر و بيشتراز لذتها ونعمتهاي دنيوي خلاصه مي شود. اما از نگاه الهي بهرمندي از لذايذ مادي تنها معيار خوشبختي نيست. چرا كه زندگي به تنها مرحله دنياييش محدود نمي شود. و اعتقاد راستين و عميق به دنياي بينهايت پس از مرگ به زندگي معناي بينهايت مي بخشد. نسل جوان فعال، آينده ساز و درحال تحصيل جامعه حساسيت هتاي خاص خود را دارد. نوع نگرش و رفتار و اخلاقيات اين نسل آيا منطبق بر حيات طيبه مد نظر قرآن كريم است؟ اين سوال مي طلبد به صورت ميداني به سراغ آنان رفته و با پرسشنامه اي وضعيت انان را جويا شويم. دستاوردهاي اين تحقيق ميداني و تحليلي نشان مي دهد دانشجويان دانشگاه اروميه نه به صورت مطلق مجسمه حيات طيبه الهي در ابعاد معرفتي، اخلاقي و رفتاري هستند و نه به صورت مطلق همه فارغ از آن مي باشند. ولي ميانگين آمار نظر سنجي به صورت نسبي نشان از طيبه وار بودن زندگي اكثر دانشجويان حكايت دارد.