خدا و معناي زندگي: خوانشِ نظريه‌‌ي تدئوس متز در فيلم «در باب خدايان و انسان‌‌ها»

معناي زندگي، حوزه‌‌ي وسيعي از پژوهش‌‌ها را دربرمي‌‌گيرد؛ به‌‌طوري كه نه تنها فيلسوفان و انديشمندان درباره‌‌ي آن به بحث پرداخته‌‌اند، بلكه فيلمسازان مختلفي نيز درباره‌‌ي اين حوزه، فيلم‌‌هاي گوناگوني ساخته‌‌اند. فيلم‌‌هاي متنوعي از گونه‌‌هاي متفاوت سينما، همان پرسش‌‌هايي را مطرح كرده‌‌اند كه متفكران و انديشمندان درباره‌‌ي معناي زندگي مطرح كرده‌‌اند. اين فيلم‌‌ها، چالش‌‌هايي فلسفي را در پيش روي مخاطب مي‌‌گذارند كه نه تنها نيازمند تفكر درباره‌‌ي معناي خود فيلم بوده بلكه مستلزم بررسي تفكرات فردي درباره‌‌ي معناي زندگي خود است. يكي از اين فيلم‌‌ها، فيلم «در باب خدايان و انسان‌‌ها» محصول سال 2010 فرانسه به كارگرداني ژاويه بووُا است. فيلم وظيفه‌‌ي الهي بر دوش انسان و علاقه‌‌ي زندگي انساني را به چالش مي‌‌كشد. از اين رو در اين پژوهش، اين فيلم مورد ارزيابي قرار خواهد گرفت. چارچوب نظري‌‌ اين پژوهش، نظريات تدئوس متز در باب حضور خدا و روح در معنابخشي به زندگي و تحليل وي از خدامحوري در معناي زندگي خواهد بود. بنابراين در اين پژوهش، ابتدا به‌‌طور اجمالي نظرياتِ معناي زندگي بيان مي‌‌گردد. سپس نظريه‌‌ي تدئوس متز در باب خدا و معناي زندگي تببين خواهد شد. در ادامه نظريه‌‌ي متز در فيلم «در باب خدايان و انسان‌‌ها» مورد بررسي قرار مي‌‌گيرد و در نهايت بايستي ديد كه ژاويه بووُا به عنوان كارگردان اثر، چگونه خدامحوري در معناي زندگي را در فيلمش گنجانده است؟